Ümran Korkmazlar

İstanbul Üniversitesi (Emekli)

Ümran Korkmazlar,  lisans eğitiminin ardından Boğaziçi Üniversitesi’de “Guidance and Psychological Counseling” dalında ve İstanbul Üniversitesi Çocuk Sağlığı Enstitüsü’de  “Gelişim Nörolojisi” dalında ile yüksek lisans programlarını tamamlamıştır. Doktorasını İstanbul Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsünde “6-11 Yaş İlkokul Çocuklarında Özel Öğrenme Bozukluğu ve Tanı Yöntemleri” tezini vererek tamamlamış, bu çalışması ile Türk Psikiyatri Cemiyeti Mualla Öztürk Araştırma ödülünü kazanmıştır.

Korkmazlar, İstanbul Tıp Fakültesi (Çapa) Çocuk Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Anabilim Dalında 1998’de doçent, 2004 yılında profesör olmuş bu bölümden emekli olmuş, Bilim Üniversitesi Psikoloji Bölümünün kuruluşuna katkıda bulunmuş Bölüm Başkanlığı ve Fen-Edebiyat Fakültesi Dekanlığı; Eylül 2008-Eylül 2009 tarihleri arasında Beykent Üniversitesi Psikoloji Bölüm Başkanlığı yapmış, kendi isteğiyle bu görevlerinden ayrılmıştır.

Yurt içi ve yurt dışında Çocuk-ergen ruh sağlığı, Gelişim Nörolojisi,  Öğrenme güçlüğü, Özel eğitim, Aile terapisi, Ergenlik psikolojisi, Afet sonrası kriz müdahalesi, Travma terapisi, EMDR terapisi alanlarında çeşitli çalışmaları yayınlanmıştır. Korkmazlar 2000 yılından bu yana Avrupa Çocuk&Ergen EMDR Komitesinde Türkiye temsilcisi ve EMDR Türkiye Derneği’nin kurucularından biridir ve Çocuk&Ergen Komitesi başkanıdır. Egeden Çocuk Travma Vakfı’nın da kurucularındandır.


Erken Dönem Travmalari Ya Da Bağlanma Sorunlarinin Geli̇şi̇me Etki̇leri̇

İnsan yavrusunun annesi ile ya da ona bakan kişiyle kurduğu ilk ilişki/bağ, onun hayatta kalmasına ve sürdürmesine yardım eder. Bu bağın/ilişkinin karşılıklı ve keyifli olması koruyucudur ve iyileştiricidir. Annesi ile arasındaki bağlanma güvenli ise birey, kötü olaylara dayanabileceğini, baş edebileceğini, üstesinden gelebileceğini, zamanla geçeceğini, işlerin yoluna gireceğini öğrenmiş olur. Erken dönemde oluşan güvenli bağlanmanın, öğrenme becerisine, duygu düzenleme becerisine ve kurulacak ilişkilere olumlu etkisi vardır Bu nedenlerle bağlanmanın niteliği, bireyin gelişiminin pek çok alanını etkiler.

Yaşamımızın ilk birkaç yılını hatırlamıyor olsak da, bu dönemin anılarını da biriktiririz. Erken dönemdeki deneyimlerimiz beynimizde örtük (implicit) anılar olarak kaydedilir. Örtük bellekteki yaşantılar, sonraki davranışlarımızı etkiler. Bireyin büyüdükçe, daha önceki deneyimlerini anlamlandırmayı öğrenmesi gerekir. Geçmişimizi ne kadar çok anlamlandırabilirsek, olumsuz döngüyü o kadar az tekrarlarız. Bu beceri bireyin yetişkin olsa bile, erken dönem yaralarını onarılabileceği anlamına gelir.
Bu sunumda, erken dönem bağlanma sorunlarının ve örtük belleğe kaydedilen travmaların gelişimi nasıl etkilediği ele alınacak, örnek olgular üzerinden tartışılacaktır.